داوران نقشی محوری در انتشار علمی ایفا میکنند. مجله مطالعات دانشگاه از فرآیند داوری همتای دو سو کور استفاده میکند، به این معنا که هویت داور(ان) و نویسنده(گان) در تمام مراحل بررسی مقاله از یکدیگر پنهان میماند. این بدان معناست که داور(ان) مقاله از هویت نویسنده(گان) آگاه نخواهند شد و نویسنده(گان) نیز هویت داور(ان) را نخواهند دانست.
داوری همتا به اعتبارسنجی پژوهش، تعیین معیارهایی برای ارزیابی آن و افزایش فرصتهای شبکهسازی در جوامع علمی کمک میکند. با وجود انتقادهایی که به این روش وارد شده است، داوری همتا همچنان تنها روش پذیرفتهشده برای ارزیابی و اعتبارسنجی پژوهشها محسوب میشود.
همه مقالات ارسالشده تحت فرآیند داوری همتای دو سو کور قرار میگیرند، که ممکن است حداقل ۱ تا 10 روز از تاریخ ارسال مقاله به طول انجامد. به تمامی نویسنده(گان) توصیه میشود که از ارسال همزمان یک مقاله به چندین مجله خودداری کنند و منتظر اعلام وضعیت داوری مقاله خود باشند.
مجله متعهد به ارزیابی سریع و انتشار مقالاتی است که بهطور کامل پذیرفته شدهاند. برای حفظ کیفیت بالای انتشار، تمامی مقالات ارسالی تحت یک فرآیند داوری دقیق قرار میگیرند. ویژگیهای فرآیند داوری همتا به شرح زیر است:
- ارسال همزمان یک مقاله به چندین مجله قابلقبول نیست.
- مقالاتی که محتوای آنها خارج از حوزه موضوعی مجله باشد، برای بررسی در نظر گرفته نخواهند شد.
- مقالات توسط حداقل ۳ یا ۴ داور متخصص که توسط هیئت تحریریه پیشنهاد میشوند، مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.
- سردبیر و هیئت تحریریه در صورت لزوم میتوانند بررسیهای بیشتری را درخواست کنند.
- در صورتی که بررسیهای اضافی موردنیاز باشد، نویسندگان از این تصمیم مطلع خواهند شد. تمامی تصمیمات مربوط به انتشار مقاله، بر اساس گزارشهای داوران، توسط سردبیر و هیئت تحریریه مجله اتخاذ میشود.
- نویسندگان مقالاتی که پذیرفته نمیشوند، بهسرعت از وضعیت مقاله خود مطلع خواهند شد.
- تمامی مقالات ارسالشده بهعنوان اسناد محرمانه تلقی میشوند و تحت فرآیند داوری همتای دو سو کور قرار میگیرند.
- تمامی مقالات ارسالشده برای انتشار در مجله، با استفاده از نرمافزارهای بررسی سرقت ادبی ایرانداک بررسی خواهند شد. مقالاتی که در مراحل اولیه داوری مشخص شود حاوی سرقت علمی هستند، بلافاصله رد شده و برای انتشار در مجله در نظر گرفته نخواهند شد.
- در صورتی که پس از انتشار مشخص شود مقالهای حاوی سرقت علمی است (طبق سیاست سرقت ادبی مجله)، سردبیر تحقیقات اولیه را انجام خواهد داد و در صورت لزوم، با کمک یک کمیته ویژه این موضوع را بررسی خواهد کرد. اگر میزان سرقت علمی فراتر از حد مجاز باشد، سردبیر با مؤسسه/دانشگاه/دانشکده نویسنده و در صورت وجود، نهاد تأمینکننده بودجه تماس خواهد گرفت.
