اسپکتور، سلین (۱۳۸۲). قدرت و حاکمیت در تاریخ اندیشه غرب (ترجمه عباس باقری). تهران: نشر نی.
اسکات، جیمز، سی. (۱۳۹۶). سلطه و هنر مقاومت (ترجمه افشین خاکباز). تهران. نشر نی.
ایمانی، محمدتقی (۱۳۸۱). تحقیق قومنگاری در رویکردهای کمی و کیفی تحقیق. زبان و ادب فارسی، ۱۸۳ و ۱۸۴، 62-37.
باقی، عمادالدین (۱۳۷۹). جنبش دانشجویی ایران. از آغاز تا انقلاب اسلامی (چاپ اول). تهران: انتشارات جامعه ایرانیان.
پورنجمی، مجید؛ قویدل معروفی، حسین (۱۳۸۵). سلسلهبحثهای جنبش دانشجویی ایران. تهران. انتشارات نجم الهدی.
پوزش شیرازی، علی؛ سالار کسرایی، محمد (۱۳۸۸) مطالعه سیر تغییر در دفتر تحکیم وحدت (۱۳۵۸-۱۳۷۶). پژوهشنامه علوم سیاسی، 4(4)، 200-175.
جنکینز، ریچارد (۱۳۸۵). پیر بوردیو (ترجمه حسن چاووشیان و لیلا جوهر افشانی). تهران: نشر نی.
دریفوس، هیوبرت؛ رابینو، پل. (۱۳۷۸). میشل فوکو، فراسوی ساختارگرایی و هرمنوتیک (ترجمه حسین بشیریه). تهران: نشر نی.
دودینگ، کیت (۱۳۸۰). قدرت (ترجمه عباس مخبر). تهران: انتشارات آشیان.
زندی، محمدامین؛ طوسی، فرشته (۱۴۰۱). فرایند طرد و حذف زنان در جنبش دانشجویی ایران. مجله مطالعات اجتماعی ایران، 16(2)، 71-47. https://doi.org/10.22034/jss.2023.542436.1622
سالدنا، جانی (۱۳۹۵). راهنمای کدگذاری برای پژوهشگران کیفی (ترجمه عبدالله گیویان). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
شفیعی، سمیه سادات (۱۳۹۳). سیری در رویکردهای نظری متأخر به مقاومت. فصلنامه علوم اجتماعی، 21(۶۴)، 186-139. https://doi.org/10.22054/qjss.2014.345
صادقی، فاطمه (۲۰۱۱). زنان، قدرت و مقاومت در ایران پس از انقلاب. تهران: انتشارات زنان و قوانین در جوامع مسلمان.
طاهریکیا، حامد (۱۴۰۱). فردگرایی معکوس در فرهنگ جامعه پساانقلابی. مطالعه موردی مصائب قانون و گریز از آن در دانشگاه ایرانی. مجله انجمن جامعهشناسی ایران، 23(2)، 29-3. https://doi.org/10.22034/jsi.2022.540278.1481
عنایت، حلیمه؛ سروش، مریم (۱۳۸۸). میزان و نوع مقاومت زنان در رویارویی با ساختار قدرت در زندگی روزمره. مجله پژوهش زنان، ۷(۲)، 112-85.
فضل الهی قمشی، سیفاله؛ یوسفی، مهدی (۱۳۹۵). روششناسی قومنگاری آموزشی بر اساس تجارب مدرسه نور در روستای اوریری کنیا. نشریه عیار پژوهش در علومانسانی، 7(2)، 123-107.
لوکس، استیون (۱۳۷۰). قدرت: فرانسانی یا شر شیطانی (ترجمه: فرهنگ رجایی). تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
مارش، دیوید؛ استوکر، جری (۱۳۹۳). روش و نظریه در علوم سیاسی (مترجم: امیرمحمد حاجییوسفی). تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
نش، کیت (۱۳۸۰). جامعهشناسی سیاسی معاصر، جهانیشدن سیاست (ترجمه محمدتقی دلفروز). تهران: انتشارات کویر.
Carspecken, Phil Francis, & Walford, Geoffrey. (2001). Critical Ethnography and Education. Amsterdam: Elsevier / JAI Press.
Gal, S. (1995). Language and the “arts of resistance.” Cultural Anthropology, 10(3), 407–424. https://doi.org/10.1525/can.1995.10.3.02a00030
Hebdige, D. (1979). Subculture: The meaning of style. London, UK: Routledge.
Kaplan, H., & Kaplan, A. (1968). Power and society. New York, NY: Yale University Press.
May, Todd (2005) Gilles Deleuze: An Introduction, Cambridge: Cambridge University Press.
Profitt, Norma, A. J. (1996). Battered Women as Victims and Survivors: Creating Space for Resistance. Canadian Social Work Review / Revue canadienne de service social, 13(1), 23-38.
Rabby, R. (2005). What is the resistance? Journal of Youth Studies, 8(2), 151–171. https://doi.org/10.1080/13676260500124171
Scott. (2002). Every day Resistance in Cultural Resistane Reader by Duncombe. London: Verso.
Willis, P. (1977). Learning to labour. Farnborough, UK: Saxon House.
