پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622A sociological study of Tehran university students' attitudes towards academic degreesمطالعه جامعهشناختیِ نگرشِ دانشجویانِ دانشگاههای تهران به مدرک تحصیلی53847110.22035/jous.2024.5063.1044FAافسانهتوسلیدانشیار گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانکیکوساکوراییاستاد دانشکده تحقیقات و آموزش بینالمللی، دانشگاه واسدا، توکیو، ژاپنJournal Article20230306Nowadays, acquiring educational degrees has a significant impact on various aspects of individuals' lives. Young people face tough competition to obtain an academic degree. This research aims to investigate whether students perceive educational attainment as a factor in improving and enhancing different dimensions of their lives, and whether they consider it influential on their economic, social, family, and personal growth. This study was conducted using a cross-sectional and quantitative approach, utilizing a semi-structured questionnaire among a sample of 559 male and female students from 12 universities in Tehran. After collecting the data, the questionnaire was analyzed using SPSS software. To examine the relationship between gender, marital status, university, and field of study as independent variables, and students' attitudes toward the impact of attainment of degrees as the dependent variable, the findings indicate that although there is no significant relationship between gender and students' perception of educational attainment which is gender-neutral, married students consider the degree more influential in improving their economic, social, family, and personal dimensions. The results of the ANOVA test also showed differences between students' attitudes in different universities regarding the potential of educational attainment to help them find well-paid suitable jobs. Additionally, the influence of educational attainment on social abilities, social acceptance, and social class enhancement was evaluated differently. Students in humanities fields had a different assessment regarding the impact of the degree on enhancing their life dimensions. Students believe that self-confidence, self-satisfaction, independence, better marriage, improved family and spouse relationships, and parental satisfaction are among the variables that can be achieved through educational attainment. The results indicate that students' attitudes toward educational attainment are influenced by various factors, and these relationships can vary based on marital status, university, and the field of study.امروزه مدرک تحصیلی بر ابعاد مختلف زندگیِ افراد تأثیرگذار است؛ بهطوری که جوانان، برای کسب مدرک تحصیلی، رقابتهای سنگینی را پشت سر میگذارند. هدف پژوهش حاضر این است که دریابیم آیا دانشجویان همچنان مدرک تحصیلی را عاملی برای بهبود و ارتقای ابعاد زندگیشان میدانند و آن را بر رشد اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی و فردیِ خود مؤثر تلقی میکنند یا نه. این پژوهش بهصورت مقطعی و با رویکرد کمّی با روش پیمایش در بین یک نمونه 559 نفری از دانشجویان دختر وپسر 12 دانشگاه دولتیِ تهران در قالب پرسشنامهای محققساخته انجام گرفته است. پس از گردآوریِ دادهها، با استفاده از نرمافزار SPSS به تحلیل و توصیف پرسشنامه پرداخته شده است. جنسیت، وضعیت تأهل، دانشگاه و رشتهی تحصیلی بهعنوان متغیرهای مستقل، و نگرش دانشجویان به تأثیر مدرک تحصیلی بر ارتقای ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فردی و خانوادگیِ زندگی بهعنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است. یافتهها نشان میدهند که اگرچه رابطه معناداری بین جنسیت و نگرش دانشجویان به مدرک تحصیلی وجود ندارد و ادراک دانشجویان از مدرک تحصیلی فراجنسیتی شده است، اما دانشجویان متأهل بیش از دانشجویان مجرد مدرک را در ارتقای ابعاد اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی و فردیِ زندگی مؤثر میدانند. نتایج آزمون آنووا نشان داد که در نگرش دانشجویان به اینکه آیا مدرک تحصیلی میتواند در یافتن شغلی با درآمد مناسب به آنها کمک کند یا نه تفاوت وجود دارد. همچنین، تأثیر مدرک تحصیلی بر توانمندیِ اجتماعی، جامعهپذیری و ارتقای طبقهی اجتماعی متفاوت ارزیابی شده است. نگرش دانشجویان رشتههای علوم انسانی به اینکه مدرک تحصیلی میتواند باعث ارتقای ابعاد زندگیِ آنها باشد یا نه، نسبت به دانشجویان سایر رشتهها، متفاوت ارزیابی شده است. دانشجویان عقیده دارند که اعتمادبهنفس، رضایت از خود، استقلال، ازدواج بهتر، دستیابی به موقعیت بهتر در خانوادهی خود و همسر و رضایتمندیِ والدین، از جمله متغیرهایی هستند که با دستیابی به مدرک تحصیلی محقق خواهند شد. نتایج نشان میدهند که نگرش دانشجویان به مدرک تحصیلی تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد و این میتواند براساس وضعیت تأهل، دانشگاه محل تحصیل و رشته تحصیلی متغیر باشند.https://www.jous.ir/article_471_8e6b42f1644ecb1327dc03ab345e618b.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622A qualitative study of the role of higher education in the participation of women in civil and social institutionsمطالعه کیفی نقش و جایگاه آموزش عالی در مشارکت زنان در نهادهای مدنی و اجتماعی396847210.22035/jous.2024.5090.1055FAنسیم الساداتمحبوبی شریعت پناهیدانشآموخته مطالعات زنان، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانجوادمداحیدانشآموخته دکتری جامعهشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانحسینحیدریاستادیار جامعهشناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، جهاددانشگاهی، تهران، ایرانسعیدکبیریاستادیار جامعهشناسی، گروه مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایرانJournal Article20230123Women's participation in the economic, social and political life is one of the indicators for measuring the level of development of societies. But the presence of women in society and civil institutions always faces limitations due to the traditional culture and the prominent role of men and their resistance to handing over their power to women. In the meantime, women's education and their strong presence in higher education have been able to neutralize some of these obstacles. The purpose of this research with qualitative method is an attempt to explain the role and place of higher education in women’s participation in civil and social institutions and opportunities and challenges they face. The study is conducted through semi-structured interviews based on grounded theory. The research population is women with higher education and working in Tehran. Altogether 19 people were selected and interviewed through the theoretical sampling method. Accordingly, 8 main categories and one core category were extracted through the data coding system: widespread representation of social responsibility, moral activism, expansion of collective conscience and individual empowerment, generalized financial and occupational restrictions of civil institutions, multifaceted social life, socio-economic challenges for women, limiting socialization and non-skill training, structural-political challenges of civil institutions, changing gender appearances and rejecting stereotypes of femininity and promoting self-efficacy and participation. The results showed that although there are many challenges and obstacles for women's participation in civil and social institutions, but reviving the collective conscience and restoring their social responsibility, women can overcome the obstacles and follow the path of empowerment.مشارکت زنان در زندگی نهادی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی یکی از شاخصهای سنجش میزان توسعهیافتگی جوامع است. ولی حضور حضور زنان در اجتماع و نهادهای مدنی، همواره بهدلیل فرهنگ سنتی و نقش پررنگ مردان و مقاومت آنها در برابر واگذاری قدرت خود به زنان، با محدودیتهایی روبهرو است. در این بین، تحصیلات و حضور پررنگ زنان در آموزش عالی توانسته است بخشی از این موانع را خنثی کند. هدف این پژوهش کشف روش پژوهش کیفی بوده است و و در آن تلاش شده است با مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته براساس نظریه زمینهای، نقش و جایگاه آموزش عالی در مشارکت زنان در نهادهای مدنی و اجتماعی و فرصتها و چالشهای حضور زنان تحصیلکرده در نهادهای مدنی و اجتماعی تبیین شود. جامعه مورد مطالعه زنان دارای تحصیلات عالی و شاغل شهر تهران است و نوزده نفر با روش نمونهگیری نظری انتخاب و با آنها مصاحبه شده است. براساس نتایج حاصل از مصاحبهها، هشت مقوله اصلی و یک مقوله هسته از خلال نظام کدگذاری دادهها استخراج شد: بازنمایی اشاعهیافته از مسئولیت اجتماعی، کنشگری اخلاقی، گسترش وجدان جمعی و توانمندسازی فردی، محدودیتهای مالی و شغلی تعمیمیافته نهادهای مدنی، ارتقای زیست اجتماعی چندوجهی، چالشهای اجتماعی ـ اقتصادی نهادهای مدنی برای زنان، جامعهپذیری محدودیتساز و آموزشهای غیرمهارتی، چالشهای ساختاری ـ سیاستی نهادهای مدنی، تغییر نمودهای جنسیتی و طرد کلیشههای زنانگی و ارتقای خودکارآمدی و مشارکت. همچنین، «عاملیت زنانهمحور و کنشگری همدلانه» بهعنوان مقوله هسته انتخاب شد. زمینههای فرهنگی و تاریخی، در کنار موانع ساختاری و نهادی، از عوامل مشارکت زنان در نهادهای مدنی هستند. در مقابل، ارتقای تحصیلات دانشگاهی زنان، عاملیت زنانه و گسترش زمینههای اخلاقی ـ اجتماعی، شور و اشتیاق زنانه برای فعالیت با چشمداشت مالی پایین، نیاز سازمانهای مدنی به فعالیتهای داوطلبانه و کنشگری زنان در عرصههای مختلف اجتماعی، از پیشرانهای مهم جامعه زنان برای حضور در نهادهای مدنی است. نتایج نشان داد که اگرچه چالشها و موانع زیادی برای مشارکت زنان در نهادهای مدنی و اجتماعی وجود دارد، اما زنان با احیای وجدان جمعی و ترمیم مسئولیت اجتماعی، عاملیت و کنشگری اجتماعی خود، بر موانع چیره میشوند و مسیر توانمندسازی را دنبال میکنند.https://www.jous.ir/article_472_ef575e8837d065a1683c022d2077d342.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622Explanation and application of social innovation in the country with emphasis on academic discourseتبیین و کاربست نوآوریِ اجتماعی در کشور با تأکید بر گفتمان دانشگاهی699847310.22035/jous.2024.4890.1003FAاباذراشتری مهرجردیاستادیار گروه مطالعات اجتماعیِ علم و فناوری، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، تهران، ایرانJournal Article20221012Innovation in its purpose, effect or method is closely related to social conditions, in which, it is produced. Nevertheless, I believe that innovations possess both form and content, with the first being made of intellect and logic (instrumental and communicative that includes economic, political and socio-cultural relations) and the second utmost being based on morality (intentionality, equality and justice). It is the form that leads to innovation in the shape of moral content. The form of all innovations is somehow similar and as we said, it includes economic, political and socio-cultural relations i.e. if relations are aligned with the intention of equality, we come across economic innovation. This is the condition where economic gaps and discriminations grow in the form of production and employment (in other words, welfare). But when relations are aligned with the intention of freedom, we face technological innovation, the conditions for controlling and managing the violence of nature towards us, in other words, freedom from the shackles of nature (cold, heat, floods, storms and exploitation of its resources). But when relations are aligned with the intention of justice, we face social innovation, a condition where social gaps and discriminations grow in the form of education, empowerment, security and stability of life (liberation from the poverty trap). Social innovation, as a new and interdisciplinary concept that is less than a decade old, has been able to attract the attention of politicians and statesmen to academics. Despite the different and sometimes contradictory formulations, its ideal goal is to reduce the existing gaps regardless of different discourses. The most important goal of this article is to build the concept of social innovation and then to explain it in the form of three existing discourses (government, entrepreneurship and academic) and finally the academic one (with the point that university in our country only the possibility of creating and reproducing education and finally innovation and the way out of the existing conditions) in the "narrative of existing events" method. Based on this, while categorizing educational and research centers in the country, we explained and drew them in eighteen different forms.نوآوری در هدف، اثر یا روش خود، به صورت تنگاتنگی با شرایط اجتماعی که در آن تولید شده، ارتباط دارد. با این وجود معتقدم نوآوریها دارای فرم (شکل)و محتوا هستند؛ فرم از جنس عقل و منطق (عقل ابزاری و هم رسانشی که شامل مناسبات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی-اجتماعی) است و محتوا در نهایت از جنس اخلاق (قصدآزادی، برابری و عدالت)است. این فرم است که در قالب محتوای اخلاقی، به نوآوری منجر میشود؛ اینکه با چه قاعدهای رابطه و مناسبات پیوندی، میان افراد تنظیم میشود. فرم تمامی نوآوریها به نوعی شبیه به هم بوده و شامل مناسبات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی-اجتماعی است؛ چنانچه مناسبات با قصد برابری همسو شود، با نوآوری اقتصادی روبرو هستیم. شرایطی که شکافها و تبعیضهای اقتصادی در قالب تولید و اشتغال بهبود پیدا میکند (به عبارت دیگر رفاه).اما زمانی که مناسبات با قصد آزادی همسو شود، با نوآوری فناوری روبرو هستیم. شرایطی که جهت کنترل و مدیریت خشونتهای طبیعیت در قبال ماست؛ به عبارتی، آزادی از قید و بند طبیعت (سرما، گرما، سیل، طوفان و بهرهبرداری از منابع آن). اما زمانی که مناسبات با قصد عدالت همسو شود، با نوآوری اجتماعی روبهرو هستیم. شرایطی که شکافها و تبعیضهای اجتماعی در قالب آموزش، توانمندسازی، امنیت و پایداری زندگی (رهایی از تله فقر) بهبود پیدا میکند. نوآوری اجتماعی بهعنوان مفهومی جدید و میانرشتهای که کمتر از یک دهه از عمر آن میگذرد، توانسته نظر سیاستمداران و دولتمردان تا دانشگاهیان را به خود جلب کند. درعینِ صورتبندیهای متفاوت و گاهی متناقض، هدف آرمانی آن فارغ از گفتمانهای مختلف، کاهش شکافهای موجود است. مهمترین هدف این برساخت مفهومی نوآوری اجتماعی و درادامه تبیین آن در قالب گفتمانهای سهگانه موجود(دولتی، کارآفرینی و دانشگاهی) و سپس کاربست گفتمان دانشگاهی (با این نکته که در شرایط کشور ما تنها امکان ایجاد و بازتولید فرهیختگی و نوآوری و برون رفت از شرایط موجود، دانشگاه است) به روش «روایت رویدادهای موجود» است. بر همین اساس ضمن دستهبندی مراکز آموزشی و پژوهشی کشور، نوع کاربردی آن در قالب دانشگاه توسعهگرا را در قالب محورهای هجدهگانه تبیین و ترسیم کردیم.https://www.jous.ir/article_473_2050e03ca119580f74cca14cc6e97462.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622Challenges and accomplishment of women in university: A narrative reviewچالشها و دستاوردهای زنان در دانشگاه: یک مرور روایی9912847410.22035/jous.2024.5062.1043FAریحانهاصلانزادهدکتری جامعهشناسی نظری ـ فرهنگی، گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20230211Contrary to widely conceived notions, university as an institution does not contribute much in fostering professionals and guaranteeing vocational and financial successes. Such is a result of pathological development in relation to higher education. This paper, using narrative review method, looks into the contributions of women in university, including developing the academia as well as opportunities and problems they come across. Over the years, women’s academic life has been investigated widely with many articles primarily focusing on the causes of significant increase in number of girls’ enrolment in universities and what are the motivating factors. Also, given the unemployment of educated women, some articles addressed the factors contributing to this issue. A significant number of papers have also discussed the impact of higher education on empowering women. With the increase in female graduates, several papers have been published on gender inequality in academia. It seems that over time investigating the role of women in university has been moved from comparing facts and figures of women in various disciplines to a deeper investigation into their academic life. However, addressing the challenges of female students continue but in a subjective form. Talking about women without any difference, social classes, ethnic affiliations, age differences, social attitudes, and cultural preferences are not present in these articles. Additionally, none of these papers have addressed recent developments in transformation of university as commodification. They looked into its cultural effects such as drop in scientific level and cultural atmosphere of universities, increase in plagiarism, getting degrees without any scientific motives (with motives such as occupational promotion, social prestige, and versatility in life), making academic career unstable, and low numbers of faculty members.نهاد دانشگاه، آنچنان که امروزه در اذهان عمومی جا افتاده است، تربیتکننده متخصص و تضمینکننده موفقیت شغلی و مالی افراد نیست. چنین تقلیل دادنی محصول تغییراتی آسیبزا در نسبت آموزش عالی با نهادهای عمومی دیگر است. این مقاله، با روش مرور روایی، به تأمل درباره سهم زنان در دانشگاهها، تغییرات آن در طول زمان، و امکانات و مشکلات آنها در تحصیلات دانشگاهی میپردازد. در طول سالها، زمینههای مختلفی از حیات دانشگاهیِ زنان کاویده شده است؛ مقالات قدیمیتر عمدتاً با موضوع چراییِ افزایشِ قابلتوجهِ ورودِ دختران به دانشگاه و بررسیِ انگیزههای آنها نوشته شدهاند. در عین حال، با توجه به وضعیت بیکاریِ زنان دانشگاهی، چندین مقاله به علل مؤثر بر پایین بودن آمار اشتغال آنها پرداختهاند. سهم قابلتوجهی از مقالات به تأثیرات تحصیلات عالی بر توانمندسازی زنان اختصاص دارد. در طول زمان و با افزایش زنان فارغالتحصیل در مقاطع عالیتر، چندین مقاله با موضوع نابرابریِ جنسیتی در حیات دانشگاهی نوشته شده است. به نظر میرسد که در طول زمان، مطالعه نقش زنان در دانشگاه از مقایسه اعداد و ارقام و تعداد زنان دانشآموخته در رشتههای مختلف به مطالعه عمیقتر حیات دانشگاهی زنان انجامیده است؛ اما همچنان پرداختن به چالشهای زنان در حیات دانشگاهی در قالبی شیءواره ادامه دارد. سخن گفتن از زنان بهصورت کلی و بیتفکیک، ویژگی همه مقالات است. طبقات اجتماعی، تعلقات قومی، تفاوتهای سنی، نگرشهای اجتماعی و ترجیحات فرهنگی بههیچرو در مقالات مجال طرح نمییابند. همچنین، هیچیک از مقالات تغییرات اخیر نهاد دانشگاه بهسمت کالایی شدن را مورد توجه قرار نداده است، هرچند به نتایج فرهنگی آن ــ همچون اُفت سطح علمی و فضای فرهنگیِ دانشگاهها، رواج تقلب در پایاننامهنویسی و مقالهنویسی، تلاش برای اخذ مدرک دانشگاهی بدون انگیزههای علمی (مثلاً بهخاطر ترفیع شغلی، پرستیژ اجتماعی و تنوع در زندگی)، بیثباتسازی کار دانشگاهی و کاهش تعداد اعضای هیئت علمی ــ توجه کردهاند.https://www.jous.ir/article_474_25ddc0f8c9d3e22e03d3076f98d83cb2.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622The framework of mission orientation in Iranian universities based on the PDIA approach; The case of Giulan Universityچارچوب مأموریتگرایی در دانشگاههای ایران برپایه روش انطباق تکرارپذیر مسئلهمحور (PDIA)؛ مورد مطالعه دانشگاه گیلان12915847510.22035/jous.2024.4998.1024FAسمیهفریدونیاستادیار مدیریت آموزش عالی، گروه آیندهپژوهشی و نظریهپردازی در آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایران0000-0003-2529-8758Journal Article20230418During last decades, developing mission-based university has been becoming a hot debate among Higher education experts and the macro-official documents. Although the central part of this debate is related to the way of developing mission-based university. Some experts believe in the centralization process and other experts, emphasis on university empowerment as a scholar community. The history of philosophy in the world have shown that the university is an institution that has emerged from social changes and builds its missions according to social demands. And it remains as a social institution that is formed and opens and influences in continuous action and reaction with society. Therefore, considering the principle that the university is a social institution, the present study was conducted with the aim of designing a framework for the mission-orientation of the university and focusing on the concept of the idea of the university. Because the missions of universities, in addition to being rooted in social demands, find their basis in the essence of each university is. The present study has done due to finding the framework for developing mission-based university. This study is based on PDIA approach, Ecological university of Ronald Barnet, and university Idea. The findings of the study indicate that mission-based university in Iran suffers from a serious conceptual misunderstanding among policymakers and upstream documents. Finally, that the final framework is stressed on local stakeholders’ activities and ecological agency of university. This framework has recognized academic independence, including 10 Executive steps, and been abled to use in different universities. In addition, this framework tries to broaden a way to identify university identities and missions. Finally, these missions are categorized to two parts; public and specific missions. And these are resulted from the current situation of the university, current and potential ability of the university and the macro and micro related official documents. In addition, the specialties and adaptions among micro- official documents in the university are could obtained from this framework.چندی است که مأموریتگرایی دانشگاهها در میان کلام متخصصان و سیاستگذاران آموزش عالی به وفور شنیده میشود و همچنین اسناد بالادستی بر این مهم تاکید دارند. اما آنچه همچنان مورد بحث است چگونگی مأموریتگرایی دانشگاههاست. برخی به روشهای تمرکزگرایانه باور دارند و برخی دیگر به روشهایی که بر توانمندی دانشگاه به عنوان اجتماع نخبگان تاکید میکنند. تاریخ فلسفه در جهان حکایت از آن دارد که دانشگاه نهادی برآمده از تحولات اجتماعی است و مأموریتهای خود را از مطالبات و خواستهای اجتماعی میسازد. و همچنان هم نهادی اجتماعی باقی مانده که در کنش و واکنشی مداوم با جامعه شکل میگیرد و راه میگشاید و بر آن اثر میگذارد. از این رو با در نظر گرفتن این اصل که دانشگاه نهادی اجتماعی است، پژوهش حاضر با هدف طراحی چارچوبی برای مأموریتگرایی دانشگاه و با تمرکز بر مفهوم ایده دانشگاه انجام شد. زیرا مأموریتهای دانشگاهها علاوه بر این که ریشه در مطالبات اجتماعی دارند اما اساس خود را از ماهیت و چیستی هر دانشگاهی باز مییابند. روش انجام پژوهش برگرفته از رویکرد سیاستگذاری PDIA به همراه چارچوب نظری دانشگاه بومشناختی رونالد بارنت است. یافتههای مطالعه حکایت از آن دارند که مأموریتگرایی در دانشگاههای ایرانی از کژتابی مفهومی جدی در میان سیاستگذاران و اسناد بالادستی رنج میبرد. نهایت آنکه چارچوب به دست آمده که بر فعال شدن بازیگردانان محلی و عاملیت بومشناختی دانشگاه در مسیر مأموریتگرایی تاکید دارد در ۱۰ گام تعریف میشود که میتواند در تمام دانشگاهها مورد استفاده باشد و با به رسمیت شناختن استقلال دانشگاهی فضایی را به سمت تعریف ایده دانشگاه، هویتهای دانشگاهی و بازشناسی مأموریتها از میان آنها بازگشاید. در نهایت این مأموریتها که در دو سطح مأموریتهای عمومی و اختصاصی دانشگاه و با توجه به وضعیت موجود دانشگاه، شناسایی تواناییهای بالفعل و بالقوه دانشگاه و رویکرد اسناد بالادستی نتیجه میشود، علاوه بر تعریف تخصصهای وابستهی هر دانشگاه مسیر حرکت آن را برای آینده و همچنین همخوانی اسناد درون دانشگاه فراهم میآورد.https://www.jous.ir/article_475_5ef0b4eba35ab2d6180b0bca7e46b6f9.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622Reflection on the relationship between the idea of the university and the philosophy of scienceتأمل در نسبت ایدۀ دانشگاه و فلسفۀ علم15918847610.22035/jous.2024.5099.1056FAوجیههباقرزادهدانشجوی دکتری، فلسفه علم و فناوری، پزوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران، ایرانعلیرضامنجمیدانشیار، گروه فلسفه علم و فناوری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانJournal Article20230404As a science institution, the university is an important and effective organization in the age of science and information. Therefore, it is necessary to reach a comprehensive idea or a proper expansion of the current idea in a way that preserves its entire identity. The idea of the university should be able to cover all the missions of this institution, from active presence in the context of dailylife to expanding the boundaries of science; Of course, somehow prevents to reduce to a commercial, economic or content production entity. Ever since Kant proposed the "conflict of the faculties", the question of university actually reached to philosophy. After Kant, other philosophers such as Heidegger, Gadamer, Jaspers and Habermas were also reflected on this idea. recently, when role of the university in everydaylife has increased, other fields have also addressed this category. In this article, we want to show to achieve a comprehensive idea for the university, it is necessary to be examined the university from non-positivist philosophy of science perspective; Because the ideas from other fields don't have the required comprehensiveness, and the purely philosophical ideas are not concrete and effective in the specific problem. For this, we first review the historical course of the idea of the university and show that science is either neglected or unclear in these ideas. In continue, we examine two contemporary views whose ideas are more related to science and show that these two are unsatisfied; despite they have a deeper view of science, but since the origination of their idea was philosophy of education, they see science just from educational view not universal. Finally, we state the reasons of neglected of philosophy of science from the category of the university: the first reason, consent to the general concept of science in the begining, the second reason, the newness of this field, and the third reason, the incompatibility of the common approaches of this field with the university discussion. However, it is hoped that with expansion of this field and its new approaches, a way can be found to deal with the idea of the university.دانشگاه به عنوان نهاد علم، سازمانی مهم و موثر در عصر علم و اطلاعات است. از اینرو رسیدن به ایدهای جامع یا بسط مناسب ایده حاضر به نحوی که حافظ تمامْ هویت آن باشد لازم و ضروریست. «ایده دانشگاه» باید بتواند تمامی رسالتهای این نهاد، از حضور فعالانه در متن زندگی روزمره تا گسترش مرزهای علم را پوشش دهد و در عین حال، مانع از تقلیل دانشگاه به بنگاه تجاری، اقتصادی یا نهاد تولید محتوا شود. از زمانی که کانت «نزاع دانشکدهها» را مطرح کرد مسئله دانشگاه و ایده دانشگاه عملا به مسئلۀ فلسفی بدل شد. بعد از کانت، فلاسفه دیگری همچون هایدگر، گادامر، یاسپرس و هابرماس نیز به تأمل در این ایده پرداختهاند. در دوران اخیر که نقش دانشگاه در زندگی روزمره بیشتر شدهاست حوزههای دیگری غیر از فلسفه نیز به این مقوله پرداختهاند. در این مقاله برآنیم نشان دهیم برای رسیدن به ایدهای جامع برای دانشگاه در زمانه حاضر لازم است دانشگاه از منظر فلسفه علم غیرپوزیتیویستی مورد بررسی قرار گیرد؛ زیرا ایدههای حاصل از حوزههای دیگر جامعیت لازم را ندارد و ایدههای فلسفی محض نیز در این مسئله خاص، ملموس و کارآ نیستند. در این راستا ابتدا به بررسی و نقد سیر تاریخی ایده دانشگاه میپردازیم و نشان میدهیم علم در این ایدهها یا مغفول مانده یا صراحت نیافتهاست. در ادامه مقاله دو دیدگاه معاصر که ایدههایشان با علم ارتباط بیشتری دارند را مورد بررسی قرار میدهیم و نشان میدهیم این دو، بهرغم اینکه نگاه عمیقتری به علم دارند اما از آنجا که خاستگاه آنان فلسفه تعلیم و تربیت است، نگاهشان به علم نابسنده است. در آخر دلایل غفلت فلسفه علم از مقوله دانشگاه را بیان میکنیم: دلیل اول، رضایت به مفهوم اجمالی علم در دوران آغازین طرح ایده دانشگاه است. دلیل دوم، جدید بودن رشته فلسفه علم و سومین دلیل عدم تناسب رویکردهای متداول فلسفه علم با بحث دانشگاه است. با این حال امید میرود باتوجه به چشماندازهای تو در فلسفه علم و رویکردهای نوین آن مانند هرمنوتیک علم، بتوان راهی برای پرداختن به ایده دانشگاه از منظر فلسفه علم یافت.https://www.jous.ir/article_476_598b3e71ec378bd83e0a727608b5db01.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنیفصلنامه مطالعات دانشگاه2980-89871420230622A reflection on the book "Academic Pedagogy: Dialectic of Opinion and Practice" by Mohammad Yamani Douzi Sorkhabiتأملی درکتاب «پداگوژی دانشگاهی: دیالکتیک نظر و عمل» اثر محمد یمنی دوزی سرخابی18921247710.22035/jous.2024.5078.1049FAمحمدرضاستاریدانشآموخته کارشناسی ارشد رشته مدیریت و برنامهریزی آموزش عالی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0009-0002-1969-5220Journal Article20230406The book Academic Pedagogy: Dialectic of Opinion and Practice is an academic and scientific work by Mohammad Yemeni Douzi Sorkhabi, one of the distinguished experts in higher education in Iran. In this book, the author has considered and reflected a number of aspects worth noting for such as the ever-increasing complexities of academic systems, and a comprehensive and interdisciplinary approach regarding the nature of pedagogy in complex teaching-learning situations in universities. The book which consists of 10 chapters, with its originality and novelty in Iran, can serve as an impetus to reflect on the complex teaching-learning situations in universities and criticize the linear view on the author’s part. By taking a glance at this book, it can be said that the strengths outweigh the weaknesses, including: the existence of a critical spirit, a complex thought, a comprehensive and interdisciplinary approach in discussing the subject, dynamism, coherent communication, novelty, and attractiveness are among the topics of the chapters that can have major imprint on the current higher education studies and the audience. But the most important criticism of this book is its failure to provide a clear definition of the concept of academic pedagogy despite an extensive discussion about the subject as well as contradictions in the initial claim by the author. The other shortcoming is complex concepts and the broadness of the subject of academic pedagogy that do not help readers properly understand it.کتاب «پداگوژی دانشگاهی: دیالکتیک نظر و عمل» یک منبع بدیع دانشگاهی است که توسط محمد یمنی دوزی سرخابی، یکی از صاحبنظران بیبدیل آموزش عالی در ایران، به رشته تحریر درآمده است. در این کتاب، با در نظر گرفتن پیچیدگیهای روزافزون سیستمهای دانشگاهی و با رویکردی همهجانبهنگرانه و میانرشتهای، در خصوص ماهیت پداگوژی در موقعیتهای پیچیده آموزشی ـ یادگیری در دانشگاهها تأمل شده است. این کتاب مشتمل بر ده فصل است و به دلیل بدیع بودن آن در ایران و لزوم شناساندن بیشتر این کتاب به آحاد جامعه دانشگاهی، که میتواند بهعنوان تلنگری جهت تأمل در موقعیتهای پیچیده آموزشی ـ یادگیری در دانشگاهها و نقد نگاه خطی از طرف ایشان باشد، جهت بررسی انتخاب شده است. با نگاهی به این کتاب، میتوان نقاط قوت آن را چنین برشمرد: داشتن روح انتقادی، اندیشه پیچیده، رویکرد همهجانبهنگرانه و میانرشتهای در موضوع، پویایی، ارتباط منسجم، تازگی و جذابیت در بین مباحث فصول و نقطه عطف برای مطالعات آموزش عالی و مخاطب. اما مهمترین انتقادهایی که بر این کتاب وارد است عبارتاند از: اول، ارائه نکردن تعریفی مشخص از مفهوم پداگوژی دانشگاهی با وجود بحث گسترده در خصوص آن و ایجاد تناقض در ادعای اولیه نویسنده؛ دوم، پیچیدگی مفاهیم و گستردگی موضوع پداگوژی دانشگاهی و عدم درک مناسب آنها از طرف مخاطب.https://www.jous.ir/article_477_74071a673307ca7459bcf75fbd024e09.pdf